„Musa Dağın'da Kırk Gün“ Romanı Ekseninde "Fikri Mülkiyet" ve "Tarihsel Tanıklık" Gerilimi

Makale, Franz Werfel'in "Musa Dağı'nda Kırk Gün" romanı ekseninde Armin T. Wegner ile Werfel arasındaki "fikri mülkiyet" ve "tarihsel tanıklık" gerilimini çok katmanlı bir perspektiften incelemektedir.

Makalenin ana hatları şunlardır:

• Çatışmanın Temeli: Werfel'in 1933 yılında yayımlanan romanı, 1915'teki Musa Dağı direnişinin gerçek hikayesine dayanmaktadır. Wegner, bu olayların birinci elden tanığı ve belgeleyicisi (fotoğrafçı) olarak, konunun "manevi hak sahibi" olduğunu iddia etmiş; Werfel'i ise "masa başında", başkalarının (kısmen Wegner'in) belgelerinden yola çıkarak bir "kurgu" üretmekle suçlamıştır.
• Wegner'in Konumu: Wegner, Alman ordusunda sıhhiye subayıyken Ermeni tehcirine tanıklık etmiş, gizli fotoğraflar çekmiş ve gördüklerini dünyaya duyurmayı amaçlamıştır. Hayatı boyunca tamamlayamadığı "Ermeni Projesi" üzerinde çalışmış ve Werfel'in bu konuyu işlemesini emeğinin gaspı olarak görmüştür.
• Werfel'in Yaklaşımı: Werfel, romanı 1930'da Şam'da gördüğü Ermeni mülteci çocuklardan etkilenerek yazmaya karar vermiştir. Amacı, konuyu evrensel bir direniş destanına dönüştürmek ve yükselen Nazizm tehlikesine karşı bir uyarıda bulunmaktı. Werfel, sanatın otonomisi kavramını savunarak, malzemenin kendisini seçtiğini belirtmiştir.
• Tarihsel Yankılar: Roman, yayımlandıktan sonra uluslararası bir başarı elde etmiş, Naziler tarafından yasaklanmış ve Türkiye'de diplomatik krize yol açmıştır. Ayrıca, hukukçu Raphael Lemkin'in "soykırım" (genocide) terimini kavramsallaştırmasında önemli bir entelektüel pusula görevi görmüştür.
• Sonuç: Makale, Wegner'in belgeleri ve Werfel'in kurgusunun, aslında birbirini tamamlayan iki kutup olduğunu ve her ikisinin de bu insanlık dramının unutulmamasını sağladığını belirtir.

Köln Belediye Başkan Adayı Berivan Aymaz ve Kölner Klüngel

 

“Kölner Klüngel” terimi, "akraba kayırmacılığı" veya "eş-dost kayırmacılığı" olarak bilinen sistemi ifade eder.

Herkes Köln'deki “Klüngel”i bilir. Almanya genelinde de tanınır. Çoğunlukla medya tarafından Köln'de yerel siyasetteki skandallar ve yolsuzluklar ekseninde sıkça kullanılır.

'Kızıl Milyarder'i Türkçeye çeviren İlhami Yazgan ile söyleşi

Günümüze kadar yayımlanmış 10 kitabı bulunan Avrupa Postası'nın düzenli köşe yazarlarından İlhami Yazgan'ın Türkçeye çevirdiği 'Kızıl Milyarder' kitabı üzerine yaptığımız bir söyleşiye yer veriyoruz.

Merhaba, yeni kitabınız için sizi kutluyoruz. Okuyanı bol olsun. Kaleminize yüreğinize sağlık. Okuyucularımızın sizi daha yakından tanıması adına, kendinizden bahseder misiniz?

Emek ve alınterinin şehri Zonguldak’ın Alaplı ilçesinde doğdum. İlk, orta ve lise öğrenimini Karadeniz Ereğli’de tamamladım. 1970’li yıllarda devrimci gençlik hareketinin içinde yer aldım. 1979 yılında Almanya’ya yerleştim ve Köln Üniversitesi İşletme Bölümünden mezun oldum. 1990 yılından itibaren çeşitli gazete ve dergilerde araştırma ve inceleme yazıları yayınlıyorum. Alman arşivlerinde yaptığım araştırmalardan yola çıkarak Anadolu’ya özgü inanç ve kültür kaynaklarını yazı ve kitaplarıyla bilince çıkartmaya çalışıyorum. Franz Babinger, Leopold Schefer ve Felix von Luschan, Georg Jacob gibi bilim dünyasınca bilinen Alman oryantalistlerin çalışmalarını Türkçe’ye kazandırdım.

İlhami Yazgan: kayıp ruhların peşinde bir arkeolog yazar - Tirej Nıştıman

Kayıp zamanların izinde bir yazar. (’Kayıp Zamanın İzinde’, Marcel Proust’un eseri yüzyılımızın önemli yapıtlarından birisi. 1900’ler kayıp ruhlar masalı bir kitap, aynı sürüm İlhami Yazgan’ın kitabı ile bir kere daha Che 1960’larda ve intikamını 1970’lerde alan Monika Ertl ile yeniden günyüzüne çıkıyor.) Sayısız araştırma ve yazıların yanı sıra çevirileri ve eserleri var. Franz Babinger, Simavna Kadısıoğlu Şeyh Bedreddin. Leopold Schefer, Güneşin Altında Çarmıha Gerilenler Börklüce Mustafa. Kamuran Ali Bedirxan, Kürdistan Kartalı Yado. Felix Von Luschan, 19. Yüzyılda Alman Şarkiyatçıların Bektaşilik Serüveni. Çevirdiği kitaplar.

Monika Ertl belgeseli YouTube`de

1 Nisan 1971 

1 Nisan 1971'de, sabah 9.40'ta, Bolivya'nın Hamburg Başkonsolosu Roberto Quintanilla kimliği belirsiz bir kadın tarafından öldürüldü. Bilinen adıyla Toto (Kasap) Quintanilla, Bolivya`da işkence metodlarını en etkili uygulayıcısı, Che Guevara'nın yakalanmasından sorumlu kişi ve Che`nin arkadaşı İnti Peredo'nun infazcısıydı. Bilinmeyen, sadece bu ölümlerin intikamını almaya değil, aynı zamanda Latin Amerika'daki gerilla hareketini yeniden örgütlemeye karar vermiş olan 32 yasında bir Alman kızıydı. 

Yunanistan`ın Tazminat Talebine Alman Cumhurbaşkanından Red

Yunanistan Cumhurbaşkanı Sakelaropulu, Atina'da Almanya Cumhurbaşkanı Steinmeier ile yaptığı görüşmede, Yunanistan'ın İkinci Dünya Savaşı nedeniyle Almanya'dan talep ettiği tazminatı dile getirdi. Almanya Cumhurbaşkanı ise bu konunun hukuki olarak kapandığını vurguladı.

Cumhurbaşkanı Frank-Walter Steinmeier  yaptığı açıklamada bir detay ilgiçti!

„Yahudi Cemaati`nin hayatını kaybettiği Selanik ile ilgili olarak değil, diğer alanlarda da tarihi sorumluluğumuza bağlı kalmaya devam ediyoruz.“

Yahudi Cemaati!?

Selanik!?

Tamam Selanik, Yunanistan`ın ikinci büyük şehri ama tazminatla Yahudi Cemaati ne alakası var?

'Kızıl Milyarder'i Türkçeye çeviren İlhami Yazgan ile söyleşi

Merhaba, yeni kitabınız için sizi kutluyoruz. Okuyanı bol olsun. Kaleminize yüreğinize sağlık. Okuyucularımızın sizi daha yakından tanıması adına, kendinizden bahseder misiniz?

Emek ve alınterinin şehri Zonguldak’ın Alaplı ilçesinde doğdum. İlk, orta ve lise öğrenimini Karadeniz Ereğli’de tamamladım. 1970’li yıllarda devrimci gençlik hareketinin içinde yer aldım. 1979 yılında Almanya’ya yerleştim ve Köln Üniversitesi İşletme Bölümünden mezun oldum. 1990 yılından itibaren çeşitli gazete ve dergilerde araştırma ve inceleme yazıları yayınlıyorum. Alman arşivlerinde yaptığım araştırmalardan yola çıkarak Anadolu’ya özgü inanç ve kültür kaynaklarını yazı ve kitaplarıyla bilince çıkartmaya çalışıyorum. Franz Babinger, Leopold Schefer ve Felix von Luschan, Georg Jacob gibi bilim dünyasınca bilinen Alman oryantalistlerin çalışmalarını Türkçe’ye kazandırdım.

Beş İşçinin ruhu, 33 İnsanın yası…

 

Günlerden 2 Temmuz. Yıl 1993.

Köln Severins Köprüsü üzerinde seyir halindeyiz.

Nice doğal afetlere, savaşlara, ölüm ve tartışmalara konu olmuş Köln'ün Severins Köprüsü 1959'da İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra inşa edildi.

Tamamen yeni bir köprüydü. Askılı köprü, şehir içi araç trafiğini Ren'in sağ kıyısındaki çevre yollarına bağlamakla ünlü.

Fakat 60 yıl önce köprünün inşaatı sırasında ciddi bir kaza meydana gelmiş.

Beş işçi hayatını kaybetmiş.

„Yazan“ Akman Gedik'in „Yazarlık“ dünyasına yolculuk

 Yazarlar kitap, makale, hikâye, senaryo, şarkı sözü, tiyatro oyunu gibi eserler kaleme alırlar. “Yazarlık” bir meslek hali. Hangi alanda yazıyorsanız o konuda profesyonel eser üreten kişiler için kullanılan bir ifade. Ticari gaye, ortaya bir eser çıkarma ve bunu kitleler ile buluşturmaya dayalı bir faaliyet.

Oysa “yazan” olmak; ticari bir gelir elde etme gayesi gütmeden, satış rakamları, okur adedi gibi verilere aldırmadan, edebi ve amatör bir ruhla yazının sihirli dünyasında yolculuk etmektir.

Bu makalede, „yazan“ Akman Gedik'in „yazarlık“ dünyasını aralayacağız.  Kısa bir süre önce Facabook üzerinden tanıştım sayın Gedik'le. Sevgili Gedik, bana gönderdiği kitabın ön sayfasına „Sevgili İlhami Hocama, Evlerin'de sessiz bir dili var, dinlemesini bilirsek“ cümleleri yazmış ve imzalamış.

Ermenilerin Türk Halk Müziğine Sunduğu Katkılar

Bugün çok kişinin aklına gelmese de Türkçenin yazımında kullanılan alfabelerden biri Ermeni alfabesidir. Türkçenin Ermeni harfleriyle yazılması, Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye Cumhuriyeti’ndeki Ermeniler tarafından 20. yüzyılın ortalarına kadar yaygın bir şekilde kullanılmıştır. Ermenilere hitap eden bazı resmi belgelerin yanı sıra Ermeni harfli Türkçe bir edebiyat oluşmuş, gazete ve dergiler yayınlanmıştır.[1] Türkçe konuşan Ermeniler kendi alfabelerini kullanarak din, dil, tarih, edebiyat, coğrafya, müzik, kültür konularında birçok eser ortaya koymuşlardır. Ermenice başta olmak üzere başka dillerde de eserler yazmışlar, bunun yanı sıra Türkçeyi Ermeni harfleriyle yazmayı da tercih etmişlerdir.

Özellikle İstanbul’da 1800’lu yıllarda Ermeni harfli Türkçe birçok eser yayınlanmıştır.[2]  1840'tan cumhuriyetin ilanına kadar imparatorlukta dolaşımda olan 40'a yakın Ermeni harfli Türkçe süreli yayın bulunmaktadır.[3] Ermeni alfabesiyle Türkçe eserler arasında Ermeni âşıkların (Ermenice söyleyişiyle aşuğ) şiir ve destanları, hikâye ve romanlar, Türkçe türküler, batı dillerinden yapılan edebi çeviriler ve mezar taşı kitabeleri de bulunmaktadır.

19. yüzyılda Yörükler'in yaşamı ve yurt dışına kaçırılan tarihi eserler

 

9. yüzyıl Anadolu kültür varlıklarının ilgi gördüğü bir dönem olmuştur. O döneminin en gözde bölgelerinden biri de, o günlere kadar gizli kalmış gizemli Likya’ydı.

Likya, Ksanthos, Patara, Myra gibi yerler sahile çok yakın yerlerdi. Tarihi varlıkların ülke dışına çıkarılması, deniz yoluyla kolay olduğu için, yoğunlaşma daha fazla Likya Bölgesi`ne oldu. 19. yüzyılda yoğunlaşan araştırmalar, insanın dünyadaki yeri ve anlamını bulmaya çabalayan Rönesans‘ın devamı niteliğindeydi. Bilimin desteklediği keşif araştırmalar esasında hem kökenlerine ulaşma hem de uluslaşma anlayışına denk düşüyordu. Bu anlayış Anadolu'daki antik kaynaklara ulaşma, tarihi eserleri yurtlarında sergileme çabalarını beraberinde getirdi. Yine bu yüzyılda yoğunlaşan oryantalizm akımının getirdiği bir doğu ilgisi de vardı. Gelenler yanlızca antik varlıkları ülke dışına kaçırmak için değil, bilim ve kültür için de geliyorlardı. Keşfediyorlar, belgeliyorlar, dönüşte yayınlıyor ve taşıyabildiklerini de birlikte götürüyorlardı.

Yıllardır Köln’de yaşayan araştırmacı yazar Ilhami Yazgan, Heinrich Böll’ün Köln ile olan ilginç ilişkisini şöyle anlatıyor

Yıllardır Köln’de yaşayan araştırmacı yazar Ilhami Yazgan, Heinrich Böll’ün Köln ile olan ilginç ilişkisini şöyle anlatıyor;

Mine TÜRKİLİ

Fotoğraflar: Asya AUSTIN

https://binevigazete.com/.../kolnu-gormeden-almanyayi.../

Ermenilerin Türk Halk Müziğine Sunduğu Katkılar

 İlhami Yazgan / Köln - iyazgan@web.de

Bugün çok kişinin aklına gelmese de Türkçenin yazımında kullanılan alfabelerden biri Ermeni alfabesidir. Türkçenin Ermeni harfleriyle yazılması, Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye Cumhuriyeti’ndeki Ermeniler tarafından 20. yüzyılın ortalarına kadar yaygın bir şekilde kullanılmıştır. Ermenilere hitap eden bazı resmi belgelerin yanı sıra Ermeni harfli Türkçe bir edebiyat oluşmuş, gazete ve dergiler yayınlanmıştır.[1] Türkçe konuşan Ermeniler kendi alfabelerini kullanarak din, dil, tarih, edebiyat, coğrafya, müzik, kültür konularında birçok eser ortaya koymuşlardır. Ermenice başta olmak üzere başka dillerde de eserler yazmışlar, bunun yanı sıra Türkçeyi Ermeni harfleriyle yazmayı da tercih etmişlerdir.